W bibliotece jest wesoło... podobno

Dziś kilka słów o działalności KO w mojej wielkiej B. Owszem prowadzimy i to całkiem sporo. Tylko czy lepiej postawić na ilość czy na jakość? ...

Pruskych ród i sylwestrowy Kraków

Moja dłuższa nieobecność świąteczno-sylwestrowa spowodowana była dwoma rzeczami. Po pierwsze laptop po kilku dniach walki poddał się i padł (proces reanimacji zakończono sukcesem), a po drugie sylwestrowałam w Krakowie (a co, pochwale się).

W Nowym Roku

W tym miejscu powinna pojawić się lista noworocznych postanowień. Ale chyba to kiepski pomysł. Po co za rok ma się znowu okazać, że właściwie to żadnego z nich nie zrealizowałam. Mimo wszystko patrze w przyszłość z nadzieją, że 2012 rok będzie przynajmniej nie gorszy niż poprzedni.

Tak se wymyśliłam, że z nowym rokiem zmienię coś na blogu. Jednak po kilku próbach pomysł ten umarł i w najbliższym czasie raczej nie zmartwychwstanie. Za to postaram się pisać częściej i może na więcej tematów. Sprawy się klarują i już niedługo mój laptop zamieszka w nowym, spokojniejszym miejscu :)

Wesołych Świąt!

Nigdy w takich sytuacjach nie wiem co napisać lub co powiedzieć. Inni zawsze mają jakieś lepsze życzenia przygotowane, a mi pozostaje powiedzieć tylko "nawzajem". Ech... taki już los ludzi, którzy nie umieją się ładnie wysławiać...

                       Jeżeli ktoś tam jest i to czyta to życzę Wam Świąt trochę radosnych,
                           ale i refleksyjnych, spokojnych, ale w gwarze rodzinnych
                               rozmów, trochę leniwych, smacznych, białych,
                               ciepłych i jakich jeszcze Sami sobie  życzycie...

I masz ci los z tymi babami

Już pisałam i o kulturze i o przygodach w Instytucie i nawet wylewałam swoją żółć na wszystko i wszystkich. Przeglądam te swoje posty i myślę sobie: "ale ze mnie marudna baba wychodzi. Weź się bibliotekarzu w garść i napisz coś miłego". Ale jak tu pisać miłe rzeczy jak chodzą takie chciwe baby po świecie?...

Czy na pewno w krzywym?

Jakiś czas temu dowiedziałam się (dlaczego tak późno?) o pewnej książce. Przegrzebałam internet i znalazłam! To coś dla mnie, czyli "Bibliotekarki". Kupiłam, przyszło i łyknęłam w dwa dni.

Uśmiech czytelnika

I po co to robimy? Dla pieniędzy? Dla sławy i prestiżu? Dla uśmiechu czytelnika!
O ile lepszy jest mój dzień, gdy czytelnik wychodząc z biblioteki mówi "dziękuję Pani za pomoc". Wtedy wraca mi wiara w mój zawód i wiem po co tu jestem.